Schrijven in de 21e eeuw….

In focusgroepen werd gediscussieerd over de vraag op welke manier het schrijven ‘in de 21e eeuw’  verschilt van het schrijven ‘voor die 21e eeuw’. Tijdens twee denksessies werden de volgende kenmerken gegeven van de context van dat ‘nieuwe’  schrijven:

  • Het schrijven zal in toenemende mate computervaardigheid vragen: het digitaal kunnen communiceren met overheidsinstanties, gezondheidsorganisaties wordt meer en meer als een vanzelfsprekende vaardigheid gezien van de burger en de consument die op zijn zelfverantwoordelijkheid wordt aangesproken.
  • Het schrijven zal in toenemende mate mediawijs moeten worden gestuurd: het wordt steeds eenvoudiger om allerlei opvattingen te delen met de omgeving. Leerlingen moeten leren een reflectief moment in te bouwen voordat zij op de knop ‘ verzenden’  drukken. Voor je het weet heb je onverstandige zaken gedeeld, die je bij nader inzien liever niet had gedeeld.
  • Meer dan ooit zullen leerlingen zakelijk en economisch hun gedachten onder woorden moeten kunnen brengen. In verschillende contexten (Twitter met een maximum aan tekens, managementsamenvattingen) moeten ze de vaardigheid verwerven om tot de essentie te komen.
  • Meer dan ooit zullen schrijfproducten het resultaat zijn van een samenwerking tussen mensen. Leerlingen moeten leren hoe ze in schrijfomgevingen kunnen samenwerken (Googledocs), maar moeten ook bereid zijn hun concepten te delen met een kritische lezer en moeten bereid zijn met de feedback van anderen een betere versie te willen uitwerken.
  • Schrijven zal binnen het onderwijs meer verbonden worden met andere vakken: het onderwijs moet niet alleen gericht zijn om de kinderen te leren schrijven, maar moet meer werk maken van schrijven als motor om te leren. Naast de aandacht die het onderwijs moet besteden aan het leren schrijven van verschillende genres (verhalen, betogen, instructieteksten), moet er ook aandacht zijn voor parafraseren, notities, samenvattingen en outlines maken.

Een vervolgonderzoek zou zich moeten richten op de vraag of een zelfsturingsstimulerende digitale schrijfomgeving een positief effect heeft op de kwaliteit van (korte) teksten die binnen zaakvakken worden geschreven. Dat aandacht voor korte teksten binnen zaakvakken effect heeft is aangetoond in een groot Amerikaans schrijfproject dat bekend is onder de titel “The Writing Revolution’ (Hochman, C, & Wexler, N, 2017)[1]. Voor het leernetwerk Schrijven Kun je Leren is het een uitdaging de achterliggende ideeën van dit project ingebed in een digitale schrijfomgeving waarin de zelfregulering wordt gestimuleerd te vertalen en op hun effect op de schrijfkwaliteit te onderzoeken.

[1] Hochman, J., & Wexler, N., (2017). The Writing Revolution. San Francisco: Jossey-Bass.



Geef een reactie